Od zawsze zawieraniu związku małżeńskiego, towarzyszyły szczególne zwyczaje weselne. W zależności od tego w jakim punkcie naszego kraju się znajdziemy, spotkamy się z różną formą obrządków. Jednak przyjmujemy, że podstawowe z nich są jednakowe. Skupmy się na typowej kolejności  weselnych zwyczajów. Pierwszym jest błogosławieństwo. Kiedyś  zanim para narzeczonych spotka się w kościele, w domu panny młodej spotyka się cała rodzina. Rodzice pary młodej udzielają jej błogosławieństwa. Następnie wszyscy ruszają do kościoła . Dziś to pan młody razem ze swoimi rodzicami i  świadkami przybywa  do domu narzeczonej. Niekiedy trasę do kościoła urozmaicają tak zwane „bramy”. Kiedy młodzi przybędą  na miejsce, do kościoła pierwszy wchodzi pan młody prowadzony przez matkę tuż za nimi świadkowie. Wszyscy oczekują wejścia panny młodej. Narzeczona zostaje wprowadzona do kościoła przez ojca i oddana w ręce pana młodego. Po przysiędze małżeńskiej i mszy świętej para młoda wychodzi z kościoła.  Młoda para przyjmuje życzenia. Bywa także obrzucana ryżem lub drobnymi monetami. Po przybyciu na weselną sale pan młody przenosi żonę przez próg drzwi. Małżonkowie zostają powitani przez rodziców chlebem i solą. Później następuję toast, po którym para rzuca kieliszki za siebie. Po podaniu ciepłego posiłku, następuje pora na zabawę. Oczepiny zazwyczaj odbywają się o północy. Pani młoda rzuca welon, który łapią panny, pan młody natomiast rzuca musznik, który łapią kawalerowie. Później następuje konsumpcja tortu weselnego. Po zakończeniu zabawy wszyscy goście kierują się do swoich domów, aby wypoczęci powrócić na poprawiny.